RORSCHACH

Ik hou van een open kijk op het leven en op mensen.

Niets zo complex als een mens en niets zo veranderlijk. In een momentopname komen we elkaar tegen. Onze omgeving, onze ervaring, onze stemming, een stem, een kleur, een geur, een gebaar, de temperatuur. Alle zintuigen staan open en doen je voelen en beïnvloeden je op dat moment.

Daar gaat mijn serie Rorschach over.

Op grote platen porselein, breng ik op één helft een vlek glazuur aan. Die vlek spiegel ik op de andere helft van de porseleinen plaat met exact hetzelfde glazuur. Maar ik zet ze beide op een andere achtergrondglazuur , een andere kleur, een andere glans, een andere chemische samenstelling. Nu gebeurt er iets magisch, de glazuren reageren op elkaar. Zo kan het zijn dat de vlekdoor een donkere omgeving wordt “opgegeten” terwijl hij gaat stralen op de andere helft in een lichte achtergrond kleur.

Anders dan in de Rorschachtest zijn mijn vlekken niet verbonden met statische conclusies. Ze laten juist alle ruimte voor spontane interactie, gekleurd door culturele en sociaal-economische verschillen.